۱۳۸۸ اسفند ۱۳, پنجشنبه

بازداشت دوباره ابوالفضل عابدینی همراه با ضرب و شتم شدید توسط اطلاعات سپاه



خبرگزاری هرانا - ساعت 2 نیمه شب گذشته 12 اسفندماه مامورین اطلاعات سپاه پاسداران با یورش به منزل ابوالفضل عابدینی خبرنگار و از همکاران مجموعه فعال حقوق بشر در ایران، پس از شکستن درب منزل وی را بازداشت کردند.

به گزارش هرانا مامورین اطلاعاتی که کاملا مسلح و تعداد آنها بیش از 50 نفر بود و برخی از آنان نقاب به چهره داشتند همگی از اطلاعات سپاه رامهرمز و اهواز بودند.
آنها کوچه ای که منزل عابدینی در آن قرار داشت و همچنین خانه های اطراف را محاصره کرده و قصد ورود داشتند که با مقاومت خانواده ایشان مواجه شدند و به همین دلیل اقدام به شکستن شیشه های منزل مسکونی ایشان نمودند و پس از چند ساعت درگیری همراه با ایجاد رعب و وحشت از سوی مامورین و مقاومت افراد خانواده سرانجام با کندن درب منزل با میله های فولادی وارد حیاط شده و پس از شکستن تمام شیشه ها و تخریب در و پنجره، ایشان را با ضرب و شتم شدید در ساعت 5 صبح دستگیر کردند.

سر و صدای ایجاد شده و فریادهای اهالی خانه در این مدت باعث شد همسایگان و اهالی کوچه همه از خانه های خود خارج شوند و نظاره گر این عمل وحشیانه باشند. شدت عمل ماموران آنچنان بود که شیشه های همسایگان نیز از خرد شدن مصون نماند.
در این درگیری مادر و برادر و زن برادر عابدینی به شدت مجروح شدند. حکمی که ماموران برای ورود به منزل نشان دادند خوانا نبود و مرجع صادر کننده آن نیز نامشخص بود .آقای عابدینی دقایقی پیش از دستگیری اعلام کرد از نخستین روز زندان دست به اعتصاب غذای نامحدود خواهد زد.

لازم به ذکر است ابوالفضل عابدینی 4 آبان ماه امسال با قرار وثیقه از زندان سپیدار اهواز آزاد شده بود و قرار بود در چند روز آینده حکم صادره به ایشان ابلاغ شود.

لینک خبر در:
تارنمای سازمان جوانان حزب پان ایرانیست
ایران پرس نیوز
کمیته گزارشگران حقوق بشر

موضع گیری عجیب صدای امریکا در برابر گروههای اپوزیسیون



شوربختانه در ماههای اخیر رسانه هایی نظیر صدای امریکا و بی بی سی بجای بازتاب بی طرفانه دیدگاه های سیاسی مختلف در داخل و خارج از کشور، صرفاً به تریبونی برای انعکاس اصلاح طلبان درون حاکمیت جمهوری اسلامی مبدل شده اند و با حمله به تمامی گروههای اپوزیسیونی که نافی اصل و اساس نظام استبدادی جمهوری اسلامی هستند، سعی دارند اینچنین وانمود کنند که تمام حرف مردمی که در طی این نه ماه از جان خود گذشتند، فقط آمدن موسوی بجای احمدی نژاد و حفظ ساختار این نظام منحوس بوده است. اگرچه پیشتر بحث های متعددی پیرامون موضع گیری های جهت دار صدای امریکا و تغییر نگاه مدیران این رسانه به سوی تهران، مطرح شده بود، اما مدیران این رسانه همواره چنین مسئله ای را تکذیب و بر بی طرف بودن صدای امریکا تأکید می کردند. اما در یک هفته اخیر و بخصوص در برنامه روی خط، خط مشی جدید صدای امریکا کاملاً آشکار شد. انتقاد صریح و گاه توهین آمیز از چهره های سرشناس مخالف رژیم و حمایت آشکار از آنچه اصلاحات در چارچوب نظام خوانده می شود، خط مشی جدیدی است که این رسانه در پیش گرفته است.

در برنامه چهارشنبه شب روی خط، آرش سیگارچی مجری این هفته روی خط، میزبان دو روزنامه نگار مقیم خارج از کشور، مسیح علی نژاد و امید حبیبی نیا، بود. همانطور که پیش بینی می شد، مسیح علی نژاد به دفاع از عملکرد اصلاح طلبان و امید حبیبی نیا هم بعنوان مخالف در بحث شرکت کردند. البته در ادامه، برنامه تبدیل به یک مناظره دو به یک شد، چرا که آقای سیگارچی علیرغم پافشاری بر این نکته که بعنوان مجری برنامه باید بی طرف باشد، پس از مدتی کاملاً در جبهه خانم علی نژاد قرار گرفت و بارها با قطع مکرر صحبت های آقای حبیبی نیا و بعضآً مخالفت های صریح با نظرات ایشان، از جایگاه یک مجری بی طرف خارج شد. بگذریم از اینکه موضع گیری های خانم علی نژاد نیز گاه از مدار منطق و ادب بیرون رفته و بیشتر شکل توهین و پرخاش به خود می گرفت. اما برای من (و قطعاً بسیاری از بینندگان برنامه) این پرسش مطرح شد که چرا صدای امریکا تلاش می کند جنبش سبز را تنها یک حرکت اصلاح طلبانه در چارچوب نظام نشان دهد و از ورود چهره ها و گروههای مخالف رژیم در جنبش تا این حد هراسان است؟! اساساً چه کسی ادعای رهبری جنبش را در خارج از کشور مطرح کرده است، بجز تعدادی از همین اصلاح طلبان که با صدور بیانیه و تشکیل اتاق فکر سعی در هدایت خودخواسته جنبش سبز دارند؟! و اصلاً چگونه است که امروز اصلاح طلبان همچنان حضور در انتخابات نمایشی رژیم را امری مثبت می دانند و به کسانی که این نمایش مضحک و مهندسی شده را تحریم کردند، اینگونه می تازند؟ مگر جنایت، شکنجه، تجاوز و... در رژیم جمهوری اسلامی فقط محدود به این هشت، نُه ماه بوده است؟ جز این است که استبداد و سرکوب در این نظام نامقدس قدمتی سی ساله دارد؟ اگر اصلاح طلبان داخل نشین و خارج نشین نه ماه است که این فشارها و سرکوب ها را تحمل می کنند، نیروهای اپوزیسیون سی سال است که با این پدیده شوم دست به گریبان اند. اگر امثال خانم علی نژاد از نه ماه پیش وادار به ترک ایران شده اند، بسیاری از عاشقان ایران زمین سی سال است که در تبعید بسر می برند. پس چه شده که امروز عده ای از اصلاح طلبان با تمام وجود تلاش می کنند هر صدایی جز صدای خود را با تخریب و توهین خاموش کنند؟ آیا نداها و سهراب ها و اشکان ها و... هدفی جز آزادی و سرفرازی ایران داشتند؟ آیا هدف آنها تنها این بود که احمدی نژاد برود و موسوی بیاید؟! و امثال خانم علی نژاد هم پیروزمندانه به ایران بازگردند و امورات خود را از سر گیرند؟!! یا هدف شان نابودی استبداد، و قطع ید جنایتکارانی بود که در این نه ماه، بسان سی سال اخیر، خون ریختند و خون خوردند؟

البته می دانم، صدای امثال من در این هیاهو به جایی نخواهد رسید و اساساً رسانه ای در دست من و امثال من نیست که بتوانیم دیدگاه های خود را بیان کنیم؛ کاستی ها را بگوییم و لغزش ها را یادآور شویم. اما امیدوارم آنان که صدایشان رساتر از امثال من است، و به لطف رسانه هایی نظیر صدای امریکا و بی بی سی کلام شان به گوش بسیاری از مردم می رسد، با نگاهی عمیق تر به مسائل بنگرند و صبح صادق را از فجر کاذب بازشناسند تا دوباره همان بیراهه ای را طی نکنیم که سی سال قبل گام در آن نهادیم.

پاینده ایران

۱۳۸۸ اسفند ۱۰, دوشنبه

بیانیه سازمان جوانان حزب پان‌ایرانیست پیرامون بازداشت مهندس رضا کرمانی


به نام خداوند جان و خرد

پاینده ایران

همانطور که در خبرها آمده است سرور مهندس رضا کرمانی، پیشکسوت گرانقدر نهضت پان‌ایرانیسم و از رهبران ارشد حزب پان‌ایرانیست، شامگاه پنجشنبه ۰۶/۱۲/۱۳۸۸ به همراه تنی چند از جوانان پان‌ایرانیست از جمله سرور فرهاد باغبانی در فرودگاه اهواز بازداشت شده‌اند. این در حالی است که ایشان جهت حضور در مراسم چهلم سرور دکتر ابراهیم میرانی به خوزستان سفر کرده بودند. این بازداشت در راستای فشارها و محدودیت‌هایی است که در سالهای گذشته و به خصوص در ماه‌های اخیر به ایشان وارد آمده است. سه هفته پیش نیز شاهد یورش به منزل ایشان در کرج و ضبط و انتقال اموال شخصی ایشان به مکانی نامعلوم بوده‌ایم.

سرور مهندس رضا کرمانی از پان‌ایرانیستهای دوران مکتب پان‌ایرانیسم و کوشنده‌ای خستگی‌ناپذیر است که در طول دهه‌های گذشته دارای مسوولیتهای مهم حزبی از جمله دبیرکلی حزب پان‌ایرانیست بوده‌اند. آرمان‌خواهی، مسوولیت‌پذیری، وسعت معلومات، بینش سیاسی، ارتباطات گسترده فرهنگی و صداقت و شفافیت در امور، از ایشان شخصیتی منحصر به فرد و بی‌بدیل در تاریخ نهضت پان‌ایرانیسم ساخته است.

همسو با جایگاه والای ایشان در میان پشکسوتان حزبی، تحلیل‌ها و تلاشهای روزآمد و منطبق با شرایط روز، باور او به حضور جوانان در عرصه‌های تصمیم‌گیری و مدیریت و استمرار سنت مبارزاتی ایشان منجر به پیوندهایی صمیمانه و مستحکم مابین ایشان و جوانان میهن‌پرست به ویژه جوانان پان‌ایرانیست گردیده است.

مجموع ویژگی‌های فوق و مشی اصولی مهندس کرمانی سبب گردیده که ایشان همواره مغضوب و مورد عناد جریانات و سیاست‌هایی بوده‌اند که این گونه پیوندها و اصول‌گرایی آرمانی را بر نمی‌تابند. بدین سان هر از چند گاهی و با بهانه‌هایی واهی و غیر‌معقول ایشان را تحت فشار قرار می‌دهند. بازداشت اخیر ایشان در اهواز، بدون دلیلی موجه و با بهانه‌ای واهی و غیر‌منطقی، از این دست اقدامات می‌باشد. سازمان جوانان حزب پان‌ایرانیست ضمن ابراز تاسف شدید از این گونه برخوردهای نابخردانه و با هشدار به مسوولین ذیربط، خواهان آزادی هر چه سریعتر ایشان بوده و اعلام می‌دارد پیوند پان‌ایرانیست‌ها و به ویژه جوانان با پسشکسوتان حزب، از جمله سرور مهندس رضا کرمانی، ناگسستنی است و این گونه اقدامات هیچ خللی در روند تعمیق پیوندهای میان جوانان و ایشان و همچنین استمرار فعالیتهای حزبی ایجاد نخواهد کرد.

پاینده ایران
سازمان جوانان حزب پان ایرانیست
۸ اسفند ۱۳۸۸ خورشیدی


۱۳۸۸ اسفند ۸, شنبه

بیانیه سازمان جوانان حزب پان ایرانیست پیرامون حملات اخیر به حزب پان ایرانیست


به نام خداوند جان و خرد



پاینده ایران

در ماهها و هفته های اخیر ایجاد محدودیت و فشارهای وارده بر اندامان حزب و فضاسازی کاذب رسانه ای علیه حزب پان ایرانیست شدت بیشتری به خود گرفته است.

همانطور که هموطنان شریف آگاهند،پان ایرانیست ها بیش از 60 سال است که تلاش گرانی سرسخت و خستگی ناپذیر در راه گسترش اندیشه های ملی و آرمان های بزرگ ملت ایران بوده اند .در طول شش دهه ی گذشته دفاع از تمامیت ارضی سرزمین ایران،کوشش در مسیر ایجاد هماهنگی و همگامی میان تیره ها و اقوام جامعه ی بزرگ ایرانی ،تلاش برای احقاق کلیه ی حقوق ازدست رفته ی ملت ایران،تبیین منافع ملی،تحلیل شرایط منطقه ای و جهانی و همچنین شرایط سیاسی و اجتماعی داخل کشور و تلاش برای تدوین راهبردی که بتواند حداکثر منافع ملی را برای ملت ایران تامین نماید،همواره جزءوظایف و رسالت های پان ایرانیست ها بوده است.بدیهی است در این رهگذر ،فعالیت های حزبی و سیاسی شفاف و همچنین نقد مسئولانه و شفاف از عملکرد و سیاست های هیات های حاکمه ،ابزاری در راستای نیل به این اهداف مقدس بوده است.

اما متاسفانه در آن سوی قضیه ،در 60 سال گذشته ،هیات های حاکمه یا حداقل بخشی از آنها،این نقدهای مسئولانه و منطبق با منافع ملی را تاب نیاورده اندو بدین سان پان ایرانیست ها هم در نظام گذشته و هم در سالهای اخیر ،مورد ستم قرار گرفته اند و با فشارهای وارده از طرف این بخش از هیات حاکمه مانوس گشته اند.

زندان،تبعید،پرونده سازی ،تهدید و ارعاب،محرومیت از حقوق اجتماعی و شهروندی (از جمله محرومیت از در اختیار داشتن پست های رده بالای مدیریتی برای کارمندان پان ایرانیست شاغل دولت،ایجاد محدودیت برای استخدام در دوایر دولتی ،ممنوعیت خروج از کشور و ...) و مواردی دیگر از این قبیل ،گاه و بیگاه ،دامن گیر پان ایرانیستها بویژه فعالین حزب گردیده است.

در وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388،این تضییقات و فشارها ابعاد گسترده تری به خود گرفت و بازداشت های پیاپی و قرارهای وثیقه سنگین برای فعالین پان ایرانیست،همچون دیگر فعالین سیاسی و اجتماعی کشورمان تشدید گردید.اما در هفته های اخیر ،با توجه به شرایط حساسی که کشور ما در آن قرار گرفته است،این تضییقات وارد فاز جدید و قابل تاملی گردیده است.همزمان با فضاسازی کاذب در رسانه های وابسته به جریانات افراطی علیه حزب پان ایرانیست،اقداماتی مشکوک از قبیل حمله به یکی از دفاتر حزب در تهران،یورش به منزل مهندس کرمانی در کرج و انتقال اموال شخصی ایشان به مکانی نامعلوم ،بازداشت چند ساعته تعدادی از جوانان پان ایرانیست در کرج،ایجاد محدویت برای برگزاری مراسم یادبود روانشاد دکتر ابراهیم میرانی ،بازداشت سرور مهندس رضا کرمانی و تنی چند از جوانان پان ایرانیست در فرودگاه اهواز و مواردی دیگر صورت گرفته است;و البته همانطور که گفته شد عناصری افراطی ،مشکوک و احتمالا خودسر،از قبل در رسانه ها و سایت های وابسته ،این گونه تحرکات افراطی را تئوریزه می کنند. لذا با توجه به موارد ذکر شده و با توجه به شرایط خاصی که در آن قرار داریم، موارد ذیل را یادآوری می نماییم:

3- این گونه فشارها هیچ گونه تردیدی در عزم راسخ پان ایرانیستها در راه تثبیت و شناساندن منافع ملی ایران ایجاد نخواهد کرد .پان ایرانیست ها همچون گذشته تسلیم این فشارها و تضییقات نشده و با مشی مشخص و شفاف سیاسی و با احساس مسئولیت و رسالت سنگینی که در مقابل آرمان های مقدس نهضت پان ایرانیسم ،که همان آرمان های بزرگ ملت ایران است،دارند،استوار و ثابت قدم این طریق اهورایی را می پیمایند تا به منزل مقصود برسند .

پاینده ایران

سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

جمعه 7 اسفند 1388 خورشیدی


۱۳۸۸ اسفند ۶, پنجشنبه

بازداشت چهار عضو حزب پان ایرانیست در فرودگاه اهواز

بر اساس اخبار رسیده ساعاتی پیش نیروهای امنیتی با ورود به محوطه فرودگاه اهواز چهار تن از یاران و اعضای حزب پان ایرانیست را در کمال بی احترامی و به طرزی وحشیانه بازداشت کردند. سروران کرمانی و سلیمانی که از تهران برای شرکت در مراسم چهلم درگذشت دکتر ابراهیم میرانی عضو شورای عالی رهبری حزب پان ایرانیست که قرار بود فردا ۷ اسفند برگزار گردد به خوزستان رفته بودند به همراه دو تن از یاران دیگر در فرودگاه اهواز بازداشت شده و به مکانی نامعلوم منتقل شدند. شایان ذکر است که از سویی دیگر نیروهای امنیتی و انتظامی به منزل سرور فرهاد باغبانی یورش برده و منزل وی را مورد تجسس و بازرسی قرار داده و کامپیوتر و وسایل شخصی وی را با خود بردند.اخبار تکمیلی متعاقبا ارسال خواهد شد.

۱۳۸۸ اسفند ۴, سه‌شنبه

به بهانه سوم اسفند، به یاد رضا شاه، بزرگ مرد تاریخ ایران



"رضاشاه را تنها در زمان حياتش بزرگ نناميدند که بگوييم حاصل ترس بود يا تملق. امروز هم بزرگ ناميده می‌شود که بيش از شش دهه از درگذشتش می‌گذرد و مُلکش با دگران است. رضاشاه را بزرگ می‌نامند و می‌ناميم از آنجا که آرزوهای بزرگ داشت و کارهای بزرگ کرد، آرزوها و کارهای بزرگ برای ايران. او را بزرگ می‌داريم چون ميهنمان را دوست داريم. هرچه هم بيشتر از زمانه او دور می‌شويم بيشتر به بزرگی او پی می‌بريم ."

برای خواندن عهد‌نامه يک عشق، عشق‌نامه يک عهد به قلم

بهمن اميرحسينی ، بر روی لینک زیر کلیک کنید:

http://www.rezashah.nl/moghadameh_khouzestan.htm

*************

هر روزکه صفحه تاریخ ورق می خورد ، ایرانیان بیشتر با رضا شاه کبیر آشنا شده وبیش از پیش جای خالی بزرگمردی که کشور را از هرج و مرج آسوده کرد وایران را از ژرفنای تاریکی به زلال روشنائی هدایت کرد حس می کنند.

امروز رضا شاه در میان ایرانیان نیست ، ولی ملت ایران او را از یاد نبرده و خدماتی را که برای ایران و ایرانی انجام داد فراموش نکرده است . اگر مام میهن فرزند رشید و دلاوری چون رضا شاه را به ما هدیه نکرده بود ، ایرانی که می شناسیم ، به این صورت روی نقشه به چشم نمی خورد و... شاید وجود نداشت . باید سفرنامه های او را با هم بخوانیم تا در یابیم کشوری که امروز به نام ایران شناخته می شود چگونه و با چه بهائی بنا شده است.

برای دیدن سایتی که برای دوستداران رضا شاه بزرگ تهیه شده است ،به لینک زیر مراجعه کنید:

http://www.rezashah.nl/main.html

و فیلم کوتاهی از رضا شاه بزرگ در لینک زیر:

http://www.youtube.com/watch?v=kDglLUlk_VQ

منبع: پارس دیلی نیوز

۱۳۸۸ بهمن ۲۸, چهارشنبه

برای حفظ حقوق ملت ایران در دریای مازندران امضاء کنید


هم‌ميهنان!
برپايه‌ي دو قرارداد 1921 (مودت) و 1940 (تجارت و بحرپيمايي)، ميان ايران و اتحاد جماهير شوروي، پنجاه (50) درصد درياي ماندران متعلق به ايران است.
از آنجا كه در درياي مازندران تحديد حدود ميان ايران و شوروي به عمل نيامده است، پذيرش سهم كم‌تر از 50 درصد، در حكم تجزيه‌ي ايران است.
لطفا براي حفظ حقوق ملت ايران در درياي مازندران به لینک زیر رفته و امضا كنيد:


----------------------------------




با بستن قراردادهاي دو جانبه به زياده‌خواهي‌هاي همسايگان در درياي مازندران رسميت ندهيم



در هنگامه‌اي كه بيگانگان چشم طمع به آب و خاك ايران دوخته‌اند، علي‌رغم حضور در رقابت‌هاي انتخاباتي از آن‌جا كه پاسداري از منافع ملي را فصل مشترك فعاليت‌هاي خود مي‌دانيم، اعلام مي‌كنيم:

1) رژيم حقوقي درياي مازندران، بر پايه‌ي دو قرارداد «دوستي» (1300 خورشيدي / 1921 ميلادي) و «بازرگاني و درياپيمايي» (1319 خورشيدي / 1940 ميلادي)، ميان دولت‌هاي ايران و اتحاد جماهير شوروي سابق استوار است. بر پايه‌ي فصل يازدهم قرارداد «دوستي» هر دو دولت از حق برابر كشتي‌راني آزاد در درياي مازندران برخوردار هستند و در قرارداد «بازرگاني و درياپيمايي» به حق بهره‌گيري يكسان و انحصاري دو دولت از اين دريا، چه از نظر كشتي‌راني (ماده‌ي 13) و چه از نظر استفاده از منابع طبيعي (بند 4 ماده‌ي 12)، به گونه‌اي روشن و غير قابل تغيير اشاره شده و از آن‌جا كه تحديد حدودي در درياي مزبور ميان ايران و شوروي به عمل نيامد، مالكيت و حاكميت دو دولت بر اين دريا به گونه‌ي مشاع و برابر است.

2) در سال 1370 (1991 ميلادي) با فروپاشي اتحاد شوروي از آن 15 واحد سياسي سر برآوردند كه رهبران همه‌ي آنها - از جمله چهار جمهوري‌ پديدآمده در كنار درياي مازندران (فدراسيون روسيه و جمهوري‌هاي قزاقستان، تركمنستان و آذربايجان «اران») - بر پايه‌ي اصل پذيرفته‌شده‌ي «جانشيني‌ دولت‌ها» در حقوق بين‌الملل، طي دو نشست در آلماآتي (پايتخت وقت قزاقستان - 1370) و مينسك (پايتخت بلاروس - 1373)، اعلام كردند كه به عنوان ميراث‌بران اتحاد شوروي، همه‌ي قراردادها و تعهدهاي اتحاد مزبور - از جمله قراردادهاي 1921 و 1940 - را به رسميت شناخته و محترم مي‌دارند. از اين‌رو اين همسايگان آبي ما، تنها مالكيت و حاكميت 50 درصد از درياي مازندران را به گونه‌ي مشاع در اختيار دارند و مي‌بايست نخست بر سر تقسيم آن در ميان خود به توافق برسند و سپس با ايران بر سر تعيين رژيم حقوقي نوين درياي مازندران به گفت‌وگو بنشينند.

با توجه به اين كه عنوان كردن سهم 20 درصدي براي ايران هيچ مبناي حقوقي ندارد و از سويي اين نگراني وجود دارد كه تا پيش از نشست باكو دولت جمهوري اسلامي ايران اقدام به بستن قراردادهاي دوجانبه‌ي تحديد حدود با جمهوری‌هاي آذربایجان (اران) و تركمنستان نمايد و به زياده‌خواهي‌هاي همسايگان وجاهت قانوني بدهد (كه سخنان وزير محترم امور خارجه در نشست اخير مطبوعاتي خود، تأكيدي بر اين امر بود)، پيشنهاد مي‌شود تا دولت به جاي اصرار بر تحديد حدود - كه هميشه مشكل‌ساز خواهد بود - بر روي بسته‌ي پيشنهادي تشكيل يك شركت پنج‌مليتي در قالب «سازمان همکاري‌هاي درياي مازندران» - با حفظ حقوق پنجاه درصدي ايران - براي بهره‌برداري از درياي مازندران و حل ديگر مباحث آن دريا هم‌چون معضلات محيط‌زيستي، كار كند. تا آن هنگام بايد اعتراض دولت ايران به تقسيم‌بندي شمال درياي مازندران و بستن قراردادهاي چندجانبه محفوظ باشد (هر چند شوربختانه در اجلاس اخير اين روند شايسته پي گرفته نشد و ما از حق ميزباني خود براي تأكيد بر قراردادهاي 1921 و 1940 بهره نبرديم)، چرا كه رژيم حقوقي اين دريا مشخص است و تعيين رژيم حقوقي نوين آن هم بدون حضور ايران رسميت نخواهد داشت و در صورت لزوم در دادگاه‌هاي جهاني نيز قابل پي‌گيري است، اما اگر دولت ايران بر پاي قراردادي صحه گذارد مطمئناً بعدها حق ايران - جز در دادگاه تاريخ - قابل اعاده نخواهد بود، هر چند در آن صورت نيز براي «تغيير در خطوط مرزي» بايد نخست بر پايه‌ي اصل 78 قانون اساسي راي تأييدگر چهار پنجم مجموع نمايندگان مجلس شوراي اسلامي را به دست بياورد، سپس بر پايه‌ي اصل 9 قانون اساسي - كه «آزادي و استقلال و وحدت و تماميت ارضي كشور» را از يكديگر تفكيك‌ناپذير و حفظ آن‎ها را علاوه بر وظيفه‌ي دولت‎، وظيفه‌ي آحاد ملت هم دانسته است - به آراي عمومي مراجعه كند.


بيانيه‌ي شماري از احزاب ايران – پنج‌شنبه 11 بهمن 1386، در حاشيه‌ي نشست فصلي خانه‌ي احزاب




۱۳۸۸ بهمن ۱۸, یکشنبه

یورش به دفتر دیگری از حزب پان‌ایرانیست نمایانگر وحشت روزافزون رژیم است

پاینده ایران
شانزدهم بهمن ۱۳۸۸ برابر با پنجم فوریه ۲۰۱۰
بدنبال یورش نیروهای یگان ویژه و اوباش لباس شخصی در هفته پیش به دفتر حزب پان ایرانیست در تهران و برهم زدن نشست هفتگی آشنایی با حزب، دیروز مأموران امنیتی و انتظامی به دفتر حزب در کرج (منزل سرور مهندس رضا کرمانی) حمله بردند. پس از ضرب و شتم حاضران، پانزده نفر از شرکت‌کنندگان در نشست، از جمله سرور مهندس رضا کرمانی عضو شورای رهبری حزب را بازداشت کرده و به مکان نامعلومی منتقل کردند. بنابر گفته شاهدان، چند مأمور نیروی انتظامی و لباس شخصی بسیاری وسایل حزبی و شخصی سرور کرمانی را با خود بردند.
در آستانه ۲۲ بهمن و تدارک وسیع گروه‌های گوناگون مردم برای برگزاری تظاهراتی بزرگ علیه رژیم، مزدوران حاکمیت فرقه‌ای سخت در تلاشند تا با ایجاد یک محیط رعب و وحشت از تظاهرات آزادیخوانه مردم پیشگیری کنند. غافل از اینکه بخت رژیم ولایت فقیه برگشته و یورش‌های این چنین، و حتی ترور و اعدام‌های ناجوانمردانه چند هفته اخیر، تنها تیشه به ریشۀ پوسیدۀ خود نظام خواهد زد.
حزب پان ایرانیست تلاشهای مذبوحانۀ حاکمیت مستأصل فرقه‌ای را محکوم می‌کند. ما با ایمان قاطع به حق حاکمیت ملی، تردید نداریم که در نهایت پیروزی از آن ملت ایران خواهد بود.

در اهتزاز باد درفش سه‌رنگ شیروخورشید نشان
پاینده و سربلند باد ملت بزرگ ایران
سازمان‌های برونمرزی حزب پان ایرانیست