خوشبختانه باخبر شدیم دوشنبه شب حجت کلاشی مسئول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست با قرار وثیقه از زندان مرکزی اصفهان آزاد شده است.
ایشان حدود ۱۰ روز پیش به همراه دو تن از پیشکسوتان حزب، مهندس رضا کرمانی و حسین شهریاری، در اتوبان اصفهان ربوده و راهی زندان شده بودند.
شوربختانه از دو عضو بازداشت شده دیگر هنوز اطلاعی جدیدی به جز یک تماس بسیار کوتاه مبنی بر حضورشان در اصفهان در دست نیست و علیرغم نگرانی های جدی پیرامون وضعیت جسمی آنان، همچنان در بازداشت نیروهای امنیتی هستند.
۵۹ سال از فعالیت‌های حزبی و ۶۹ سال از فعالیت‌های اجتماعی- سیاسی پان‌ایرانیست‌ها می‌گذرد. سال‌هایی که روزهایش غم‌ها و شادی‌هایی با معنایی برایمان به‌همراه دارند. در نبود فهم تاریخی مکتوب از این موجودیت جاری، آموزه‌ها و تجربه‌های این دوران به‌صورت آموزش و تذکر شفاهی منتقل شده و متأسفانه مضمون مفاهیم آن برای ضرورت تاریخی تثبیت شده و اکنون همان میراث شفاهی و تجربه‌ی عمومی مورد تهدید جدی واقع شده است و عناصر برخواسته از “دوران فترت” و پراکندگی ایران و عمل این امر در فشاری چند بعدی می‌کوشند موجودی دیگر که همگون با ذات و خصلت این فترت باشد از “پان‌ایرانیسم” و جلوه‌ی تشکیلاتی و سیاسی ان یعنی پان‌ایرانیست، بیافرینند و بدین‌گونه پان‌ایرانیسم آن شود؛ که نباید باشد و خط زمانی مضاعف می‌شود که این الیناسیون با همه — داخلی موجودیت مبارز همراه باشد.
چرا که فلسفه‌ی وجودی ما فهم دوران فترت، به‌صورت دوران، با تمام خصایل و ویژگی‌های آن و سپس کوششی در حوزه‌ی نظر و عمل برای خروج و گسست از آن به غایت وحدت و شکوه است که دورانی نو در حیات ملت ایران آغاز شود. مناسبات، امور و ریشه‌هایی که زمانی برای بالیدن و سر برکشیدن تمدن ایران لازم بوده و در چارچوب آن کارویژه‌های خود را به انجام می‌رسانده اکنون معلول‌هایشان چیزی درخلاف آن جهت است به مثابه فاعل قسری. (یا دست‌کم بی‌اثر است) در حوزه‌ی عمل آگاهانه نیز – یعنی فاعل با اراده- چون فاعل باالتسخیر به اصطلاخ حکما عمل می‌کنیم که روح زوال آن‌را در چنبره‌ی خود کشیده و به پیش می‌راند، و مبارزه‌ای البته در این حوزه وقوع یافته که هنوز تبدیل به مسأله نشده است، یعنی ما تاریخ ناآگاهی خودمان را با عنایت به تاریخ آگاهی –خودآگاهی- ننوشته‌ایم، در حالی که این ناآگاهی همان عامل مسخراست و لذا مرزهای دقیق این مبارزه روشن نیست هیأت حاکمه‌های فاسد که طبیعی این هستند با اشکال مختلف در این نتیجه مشترکند که زمینه‌های پراکندگی، شکاف، تنش را نه در جهت بالندگی بلکه در قهقرا دامن می‌زنند و خطر موقعیت حساس حیاتی را ارتقاء می‌بخشند. حزب پان‌ایرانیست در رتبه‌ی تحقق که حامل یک ایده در جهت قوت و قدرت و وحدت است علاوه بر دارا بودن این ایده می‌بایست بتواند فرمول‌ها و راه‌هایی برای این مطلوب ارائه دهد، با عنایت به این امر که موجودیت در مرتبه‌ی واقع با موقعیت‌‌ها طرف است که هرکدام مقتضیات خود را می‌طلبد و عدم عنایت به ان در مرتبه‌ی عمل اجازه‌ی رشد و تکامل را نمی‌دهد. حرکت به وحدت با هم و الزامات آن وجه تمایز ما در بعد سیاسی با هیأت حاکمه فاسد است.
از آنجایی که علت با معلول سنخیت دارد و معلول کلی پان‌ایرانیسم وحدت ایران زمین به‌عنوان کمال اول و سپس تجلی کمال دیگر است لذا از پان‌ایرانیسم و هیأت ظاهره آن نمی‌تواند و نمی‌بایست معلولی دیگر در مهد فترت و تجزیه و ضعف برخیزد که اگر چنین شد آن چیزیست غیر پان‌ایرانیسم.
با عنایت به این مقدمه بر همه‌ی ماست که راه پیوند همه‌ی کوشندگان پان‌ایرانیسم در وهله‌ی اول کوشندگان ایران‌گرا و وطن‌پرست را در وهله‌ی دوم هموار کنیم و هر نوع حرکتی که سبب افتراق و تجریه در این صنوف باشد محکوم و نادرست است به این وحدت از مجرای باریک تنگ‌نظری و سلیقه‌های شخصی برنمی‌خیزد بلکه در زمین خرد و عقل جمعی و محیط متناسب و لازم برای آن می‌روید.
روند و جریانی که بر پای تجزیه‌ی صنوف گسترده و بهم‌پیوسته‌ی پان‌ایرانیست‌ها از داخل تا بیرون ایران صحه بگذارد حرکتی فاقد بینش پان‌ایرانیستی است.
2- در این برهه فشارها بر کوشندگان پان‌ایرانیست فزونی گرفته، آنها را در محیط کار، دانشگاه، بازداشگاه و زندان زیر فشار گذاشته‌اند، کوشندگان شریف پان‌ایرانیست که فعالیت‌های علنی خود را در راستای مسوولیت ملی با ایمان به دوش می‌کشند راهی ندارند جز این‌که برایمان خود تکیه کنند و بیشتر و بیشتر به دانش تجهیز شوند. به‌خوبی آگاهم که چه حجم سنگین کاری برای به زانو درآوردن تک‌تک پان‌ایرانیست به ویژه جوانان به کار می‌رود و با چه حدت و جدیتی دنبال می‌شود و هم‌سو و هم‌راستا با آن به لطایف الحیل به جنگ روانی دامن می‌زنند تا روحیه‌ی مبارزاتی را تضعیف کنند. آنها می‌خواهند دلهای ما بلرزد تا به زانو درآییم. ای کوشندگان و مبارزان ایرانزمین، ای فرزندان خلف قهرمانان تاریخ ایران، بیشتر از بیش به ایمان خود متوجه شوید و به ایمان خود تکیه کنید که نجات‌بخش ما خواهد بود. مبارزه‌ای سخت در کار است، بگذارید ایمانتان تکیه‌گاهتان باشد تا زیر این فشارها ایستادگی کنیم. از این دروازه‌ی خطر با شکوه و قهرمانانه خواهیم گذشت.
3- اجلاس‌های متعدد برای تعیین سرنوشت ایران در خارج از کشور با نام‌های گوناگون و نیت‌های پلید در حال برگزاریست، حضور پرتوان ما در خارج از کشور ضروریست و این امر خیزش آرمان‌خواهان و تشکیل صفوف استوار و منظم پان‌ایرانیستی در خارج از مرزها را می‌طلبد، که ادامه دهنده‌ی همان حرکت مبارکی باشد که زمانی با هدایت دلاورانه‌ی سرور مهندس ظفری پاسدار منافع ملت ایران بود. با آگاهی خو و عرق و تعصبی که جوانان ایرانی خارج از کشور نسبت به میهن خویش دارند و حضور سروران گرانقدر و پیش‌کسوت آگاه که از ذخائر بی‌بدیل حزب می‌باشند در خارج از کشور می‌توان حرکتی خوش‌آتیه و مؤثر برای آینده ایران پایه‌ریزی کرد.
4- در میان همه‌ی سختی‌ها و دشواری‌ها نیاز به شادابی و سرزندگی داریم می‌بایست روحیه‌ها را تقویت و لذت مبارزه را تجربه کرد ما در حال تجربه‌ی لذت مبارزه‌‌ایم، در میان همه‌ی مصائب! نمی‌بایست به پرخاش و بی‌حصولگی اجازه‌ی سرباز نمودن بدهم به هم با هم بکوشیم شادابی را به هم رزمان خود هدیه کنیم. ویژگی جنبش ما شادابی اخلاق سخت‌کوش، آرمان‌خواهی و دانش‌پژوهیست، نباید گذاشت شرایط سخت ما را افسرده کند با منش ایرانی خود و امیدوارانه مبارزه می‌کنیم برای سرفرازی میهن خویش
فرزند کوچک حزب حجت کلاشی
پاینده ایران
شما مردمان با صفا وغیرتمند که رشته های پیوند همه ایرانیتان را با مردمان و هم تباران بلوچ آنسوی مرز پاسداشته اید.چهره های آفتاب دیده ی شما آیتیست از دل پرمهر و با صفایتان ،شما مرزداران دلاور که سخت می کوشید و اندک بهره مندید،شما پاسداران ایران زمین در سخت ترین شرایط وحساسترین مناطق!
خدا را پاسگذارم که فرصتی به من داد تا بتوانم از نزدیک با شما مردمان آزاده قریب یکسال زندگی کنم .برای انجام خدمت مقدس سربازی ،مسوولین ،مرا به دیار پاک شما به پادگان شهر خاش به زعم خود تبعید کردند،اما بحق غم غربت و رنج دوری هیچگاه در پرتو محبتهای شما به سراغم نیامد.در کنار فزندان پرمهرشما، فرزندان بلوچستان ،بهترین لحظات زندگیم رقم خورد.از نزدیک دیدم چگونه به آئین زندگی می کنید اما به سختی!چگونه تامین ملزومات زندگی و امرار معاش در پس دژ بی تدبیری مسوولین تیرهای جفا و بلا بر سرتان می باراند ،سفره ها خالی اما دستهای گشاده و دلهای راضی!
بلوچستان سرزمین شریفی است،اما افسوس که متناسب با ظرفیتها و نامش به مانند سایر نقاط ایران اما شدیدتر ،رشد و توسعه ی نداشته است.سابق بر این اگر می شنیدم مردمان بلوچستان گندم،انار،خرما،سیب و ... در آنجا بعمل می آورند برایم باور کردنش سخت بود،اماچون از نزدیک دیدم و دانستم چه استعدادهایی در آن دیار نهفته است اگر چه منطقه دچار کم آبی حادی شده است.در کنار بی آبی که آسیب سخت به کشاورزی زده و تقریبا دامداری هم بی رونق شده است،از صنعت و عمران هم خبری نیست نه کارخانه ی قابل توجهی برقرار است و نه صنعتی دایر.در این بین برخی جوانان گاها تازه داماد با هزار امید در میان تنگناها و ضرورتها به اندک قاچاق گازوئیل دل بسته اند تا امور عائله ی خود را در میان رگبار و گلوله ها تمشیت کنند!واقعا تراژدی غم انگیزی است.
فرزندان تفتان سخت می کوشند، در میان خط می کوشند، با توکل به خدا مومنانه می کوشند اما زندگی با چهره ای خشن در آنجا ظاهر شده است.نا امنی که منشاء بخشی از آن تنیجه وضعیت پاکستان و افغانستان و بخشی دیگر اعمال تبعیضهای نارواست مشکلات را دوچندان کرده است.همه اینها را دیدم یعنی بخشی از آنچه هست دیدم اما علیرغم همه اینها بر این باورم که بلوچستان توان بالایی در درک رسالت تاریخی امروز فرزندان ایران دارد.یادم نمی رود سوار ماشین جوان بلوچی شدم که چون سرسخن باز شد،با عشق و حرارت از آرش کمانگیر و تیر او و وحدت ایرانزمین صمیمانه و با حسرت و افتخار سخن می راند; به راستی سبب مباهات بود.سردمداران و ریش سفیدان آنجا را مردمانی دانا با بینش ژرف و آگاه به راز و رمز حیات ایران دریافتم .
ای والاتباران بلند نظر بیائیدبا هم برای میهن خویش بکوشیم ،رسالت خویش را دریابیم و مومنانه به آن عمل کنیم.با من و تو وما میهنمان رختی زیبا به تن قامتش که دیریست خمیده ،تنش خسته و رمقش پریده; کمر راست می کند.
نهضت ما هم آئین سروری است،آئین ضد بردگی و ویرانی.نهضت ما آئین زندگی است،آئین آبادانی ،آئین پاسداری از کرامات انسانی.
شما ای آزادگان والا سرشت،دستهای پرتوان و قلبهای پاکتان شایسته ی درفش آزادگی و یکپارپگی و آبادی ایران زمین است.خود را دریابید و بدان سوی راه بپوئید.
صمیمانه ترین درودهای من نثار شما مردمان آزاده باد!
